Dokumentacja medyczna za darmo? Pobierz wniosek.

Aneta Sieradzka        16 lipca 2018        Komentarze (0)

Pacjenci, których dane są przetwarzane, zostali  wyposażeni w nowe uprawnienia. Prawo dostępu do swoich danych osobowych mogą zrealizować także poprzez zażądanie ich kopii, poprzez bezpłatne udostępnienie dokumentacji medycznej- o ile pacjent we wniosku powoła się na art. 15 RODO. Realizując zatem obowiązek dostępu do danych osobowych, placówki medyczne są zobowiązane do bezpłatnego udostępnienia pierwszej kopii dokumentacji medycznej. Trzeba zwrócić uwagę, że prawo do dostępu do danych osobowych, o którym mowa w art. 15 RODO, jest prawem odrębnym od prawa pacjenta do informacji o swoim stanie zdrowia, o którym mowa w art. 9 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz od prawa dostępu do dokumentacji medycznej, o którym mowa w art. 23 ust. 1 przywołanej ustawy. O odrębności wskazanych praw świadczy m.in. ich cel i specyfika. W przypadku odmowy dostępu do danych przez podmiot medyczny, pacjent może złożyć skargę do PUOD- Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych oraz zawiadomić Rzecznika Praw Pacjenta.

 

Wzór wniosku pacjenta o dostęp do danych osobowych

                                                                                  Miejscowość, data
………………………

Oznaczenie wnioskującego*
…………………………….…..
…………………………………
…………………………………
Oznaczenie administratora
(np. szpital, przychodnia lub inna placówka medyczna)
……………………………….
……………………………….

Na podstawie art. 15 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) wnoszę o dostarczenie mi przetwarzanych przez Państwa kopii moich danych osobowych.**
Proszę o przekazanie informacji w następujący sposób:

  • w formie papierowej na adres: …………………………………………………….
  • drogą elektroniczną:…………………………………………………………………
  • odbiór osobisty

podpis wnioskodawcy (pacjenta)
..………………………………….

*zakres danych powinien pozwolić na jednoznaczną identyfikację pacjenta (np. imię i nazwisko, nr PESEL)
**można wskazać zakres danych, np. zakres czasowy

XI edycja Areopagu Etycznego dla młodych lekarzy

Aneta Sieradzka        28 czerwca 2018        Komentarze (0)

Legalne pobranie, a informowanie – o tym będę mówić do młodych lekarzy podczas skierowanych do nich specjalistycznych warsztatów, którego organizatorem jest Puckie Hospicjum pw. św. Ojca Pio. Tak to o nim mowa, jednym z najlepszych hospicjów w Europie, założonym przez Ks. Jana Kaczkowskiego.

Areopag Etyczny to projekt skierowany dla studentów medycyny z całej Polski. Podczas tygodniowego turnusu młodzi lekarze uczą się szeroko pojętej komunikacji z pacjentami w różnym ujęciu. Szkolenie składa się z zajęć praktycznych oraz teoretycznych, gdzie kursanci pod okiem lekarzy specjalistów, psychologów oraz doświadczonych pracowników hospicjum uczą się jak prawidłowo przekazać informacje pacjentowi, nawet te najtrudniejsze.

Jak informują Organizatorzy tegoroczny Areopag Etyczny odbędzie się w terminie się 19-25 sierpnia. Koszt uczestnictwa wynosi 800zł, a organizatorzy ufundują dwa stypendia pokrywające całość kwoty dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej.
Wszystkich chętnych zapraszamy do wypełnienia formularza zgłoszeniowego, który znajduje się poniżej. Rekrutacja trwa do 29 czerwca 2018 roku a wyniki pojawią się 13 lipca 2018 roku i poinformujemy wszystkich aplikujących o jej wynikach.
https://goo.gl/forms/LpFjddxwqRDrC8Uu1

Do zobaczenia w Pucku! Miejscu, nie tylko dla mnie wyjątkowym…

RODO: Czy można przez telefon udzielać informacji o stanie zdrowia pacjenta?

Aneta Sieradzka        24 czerwca 2018        Komentarze (0)

Dzisiaj na blogu odsyłam do artykułu Dziennika Gazety Prawnej w której z mec. Pawłem Litwińskim oraz dyrektorem Maciejem Kaweckim z Ministerstwa Cyfryzacji tłumaczymy jak właściwie i zgodnie z przepisami powinien postępować personel medyczny.

Kliknij w link:

http://prawo.gazetaprawna.pl/artykuly/1132991,czy-rodzina-moze-wiedziec-w-ktorym-szpitalu-leza-bliscy-po-wypadku.html?ref=purchaseCompleted

„Nie powiem bo RODO” nie jest dobrym rozwiązaniem, ani bezpiecznym bo w sytuacji kiedy personel jest uprawniony do udzielenia informacji, a stosuje tzw. zasłonięcie się RODO to może narazić się na zarzut utrudniania dostępu do informacji.

**********************************

W sierpniu, nakładem Wydawnictwa C.H. Beck ukaże się nasza nowa monografia Ochrona danych osobowych medycznych, rozszerzona o RODO przy współautorstwie m.in. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych czy  mec. Litwińskiego.

W ostatnim czasie uczestniczyłam w gronie lekarzy i prawników  w Śniadaniu Naukowym dedykowanym Etyczności transplantologii. Postulatów de lege ferenda, które mogą się przyczynić do wzrostu pobrań i przeszczepów jest sporo- lista jest długa. O czym mówił w swoim wystąpieniu nie tylko dr Rafał Kieszek, z którym mam zbieżne poglądy na temat sytuacji pacjentów przed jak i po przeszczepach. Dzisiaj na blogu odniosę się do jednego z czynników, który wpływa na to, że pacjent czeka za długo na przeszczep, wskazując jednocześnie jak można to usprawnić. Wiem, że są konserwatywne poglądy przeciwników uprawniania procesu kwalifikacji ( dla mnie niezrozumiałe), ale są i takie głosy transplantologów, którzy podejmują determinujące działania aby lepiej i szybciej pomagać pacjentom. Dobro pacjenta jest mi bliskie, stąd też wspieram rozsądne i mające merytoryczne uzasadnienie rozwiązania.

Kwalifikacja – rzetelna kwalifikacja wymaga wysiłku, wielu specjalistów.

Liczba narządów do przeszczepienia w Polsce od lat nie zaspokaja potrzeb biorców, których jest znaczenie więcej niż pobieranych narządów. Potrzeby stale rosną, pacjenci oczekują na Krajowej Liście Oczekujących na Przeszczepienie, która jest jednym z gwarantów sprawiedliwego i równego dostępu do narządów w Polsce, niezależnie od takich czynników jak pochodzenie, status, społeczny, materialny, etc.

Istotnym etapem w procesie przeszczepiania narządów jest kwalifikacja, którą pacjent musi przejść pozytywnie aby został wpisany na Krajową Listę Oczekujących. Należy wskazać, że w praktyce istnieje pośredni problem zaniechania w realizacji fundamentalnego prawa do ochrony zdrowia spowodowany utrudnionym dostępem do wielu specjalistów związanych z limitami na poszczególne świadczenia zdrowotne narzucane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Takie rozwiązania niejednokrotnie oznacza, że wielu chorych nawet nie dostaje szansy na ochronę zdrowia, lub ta szansa zostaje znacznie wydłużona w czasie, co ma negatywne następstwa dla zdrowia pacjenta i determinuje dłuższą i droższą hospitalizację, gdzie pacjent otrzymał świadczenie po zbyt długim okresie oczekiwania, co również przekłada się na kwalifikację do przeszczepu np. nerki.

Kwalifikacja do przeszczepienia
Kwalifikacja do przeszczepienia to procedura obejmująca ocenę stanu zdrowia biorcy na podstawie przedstawionej dokumentacji leczenia (także tej, powstałej w niepublicznych jednostkach medycznych). Ponadto, przeprowadzenie specjalistycznych konsultacji, badań, gdzie akt kwalifikacji ma charakter rozpoznania lekarskiego na każdym etapie kwalifikacji, jak i w okresie przed kwalifikacyjnym. Warunkiem otrzymania przeszczepu jest umieszczenie potencjalnego biorcy zakwalifikowanego do przeszczepienia na krajowej liście osób oczekujących na przeszczepienie (KLO). Oznacza to, że umieszczenie biorcy na liście poprzedzone jest procedurą kwalifikacji, bez zakwalifikowania biorca nie może zostać umieszczony na liście.
Procedura kwalifikacji potencjalnego biorcy do zabiegu przeszczepienia składa się z dwóch etapów.

Pierwszy etap wstępnej kwalifikacji odbywa się w podmiocie leczniczym niedokonującym przeszczepień lub w stacji dializ (należy wskazać na niepubliczny charakter stacji dializ w Polsce). Podmioty te zgłaszają potencjalnego biorcę wstępnie zakwalifikowanego do ośrodka kwalifikującego, w którym odbywa się drugi etap, czyli właściwa kwalifikacja do zabiegu przeszczepienia. Kwalifikacja w ośrodku kwalifikującym– dokonującym przeszczepień kończy się zakwalifikowaniem albo niezakwalifikowaniem potencjalnego pacjenta do przeszczepu, o czym ośrodek zawiadamia podmiot leczniczy lub stację dializ, które dokonują wstępnej kwalifikacji. W ośrodku kwalifikującym kierownik podmiotu leczniczego (szpitala) wyznacza zespół lekarzy odpowiadających za kwalifikację potencjalnego biorcy do przeszczepienia, której proces w praktyce trwa od kilku miesięcy do nawet 3 lat.

Od czego zatem zależy jak długo potrwa kwalifikacja pacjenta do przeszczepu?

Od wielu czynników, poza medycznymi, są jeszcze kwestie dostępności do określonych świadczeń zdrowotnych i to one wydłużają proces kwalifikacji. Ubezpieczony biorca, zanim zostanie zakwalifikowany na listę musi przejść szereg specjalistycznych badań (wizyta u kardiologa, ginekologa, stomatologa, itd.). Dostęp do lekarzy specjalistów jest w Polsce ograniczony i związany zwykle z kilkumiesięcznym okresem oczekiwania na wizytę.

Co może zrobić pacjent?
Pojawia się pytanie, jak usprawnić i przyspieszyć kwalifikację zgodnie z prawem kiedy w ośrodku kwalifikującym są długie terminy oczekiwania na wizyty u specjalistów albo skończył się kontrakt z NFZ na dane świadczenie? I tutaj należy wskazać na rolę niepublicznych podmiotów medycznych, które wychodzą naprzeciw oczekiwaniom pacjentów, gdzie pacjent może wy

konać specjalistyczne badania niezbędne do kwalifikacji do przeszczepienia. Powyższe rozwiązanie niesie za sobą również istotny interes społeczny, zwiększa dostępność do specjalistów w krótkim czasie, ponadto, ma pozytywny wpływ na etap kwalifikacji, którego dokonują ośrodki kwalifikujące gdzie pacjent może udać się z listą wykonanych i wymaganych badań, niezbędnych do dalszej procedury. Niniejsze rozwiązanie powoduje to, że potencjalny biorca (lub żywy dawca/biorca, np. cudzoziemiec) zaoszczędza czas, mając możliwość wykonania niezbędnych specjalistycznych badań w jednym miejscu, jak również zwiększa swoją szansę na szybszy przeszczep ( nie obarczony wielomiesięczną czy kilkuletnią kwalifikacją, spowodowaną brakiem miejsc u specjalistów) oraz lepsze rokowania po zabiegu, nie będące obarczone zbyt długim oczekiwaniem na przeszczep. Należy przy tym wskazać na dotychczas wykształconą praktykę przez lekarzy transplantologów, którzy akceptują dokumentacje medyczną pacjenta (nawet z pojedynczych wizyt u specjalistów) która powstała w placówkach niepublicznych. Trzeba też zauważyć, że brak jest podstaw prawnych aby ośrodki kwalifikujące mogły nie respektować czy nie uznawać dokumentacji medycznej pacjenta, która powstała w podmiocie niepublicznym. Komercyjny charakter placówki nie jest tu decydujący, a jedynie czy jest to placówka uprawniona do udzielania świadczeń medycznych zgodnie z polskim prawem.
Pacjent ma zagwarantowany ustawowo dostęp do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych, ale w dobie pogłębiającego się kryzysu w ochronie zdrowia, dostęp ten nie jest rzeczywisty (braki kadrowe personelu medycznego, wielomiesięczne kolejki do specjalistów) – ma to również negatywne skutki dla procesu kwalifikacji do przeszczepienia. Obecnie obowiązujący porządek prawny stwarza możliwość dla licznej grupy potencjalnych biorców każdego roku do szybszej i sprawniejszej kwalifikacji, poprzedzonej okresem przygotowania, którą mogą usprawnia wsparcie niepublicznych jednostek udzielających świadczeń zdrowotnych.

Śniadanie Naukowe: Etyczność transplantologii

Aneta Sieradzka        11 maja 2018        Komentarze (0)

Na zaproszenie mec. Radosława Tymińskiego oraz Koła Naukowego Prawa Medycznego i Farmaceutycznego LexMedica działającego w Akademii Leona Koźmińskiego wezmę udział w ciekawym, naukowym spotkaniu z udziałem cenionych lekarzy oraz prawników,  a wśród nich Prof. Artur Kwiatkowski (chirurg, transplantolog) dyrektor Instytutu Transplantologii WUM, dr n. med. Urszula Zielińska- Borkowska (anestezjolog), dr Mateusz Woiński (prawnik), dr Radosław Tymiński (prawnik).

Śniadanie podzielono na trzy bloki:

I blok: Kiedy pacjent umarł?/Woiński, Zielińska-Borkowska

II blok: Postawy wobec transplantacji? /Kwiatkowski, Tymiński, Serocka

III blok: Transplantacja w Polsce i na świecie– prawo a praktyka/ Sieradzka

Ostatnio, kolega prawnik zapytał mnie czy jest potrzeba organizowania wydarzeń dedykowanych powyżej tematyce bo przecież to wszystko jest takie oczywiste. Niestety, nie dla każdego. I stąd potrzeba współpracy środowisk prawniczych i lekarskiego aby zwiększać standardy i bezpieczeństwo pacjentów. Ujęcie holistyczne, jest niezwykle pożądane.

Dyskusje, wymiana doświadczeń i zwiększanie świadomości jest konieczne, którą to potrzebę dostrzegają nie tylko prawnicy działający na rzecz środowiska lekarskiego, jak również sami lekarze a także pacjenci. Opinię publiczną zalewają nieprawdziwe informacje chociażby w zakresie śmierci mózgu czy konstrukcji zgody na pobranie. Tych problemów jest więcej, to również kwestia szeregu problemów z którymi na co dzień spotykają się lekarze. Zakres tajemnicy zawodowej lekarza czy zasada anonimowości w transplantologii. Szerzej na ten temat napiszę po spotkaniu, chętnie podzielę się wypracowanymi przez ekspertów konkluzjami.

 

Ochrona danych osobowych w pracy koordynatora transplantacyjnego” to tytuł nie tylko mojej nowej publikacji, która się wkrótce ukaże, ale również temat szkolenia, które zostanie przygotowane dla jednego z ośrodków transplantacyjnych. Publikacja będzie dostępna niebawem dla wszystkich.