Postawy prokreacyjne Polaków dotyczące posiadania lub nieposiadania dzieci są zróżnicowane, z czym można się szerzej zapoznać w raporcie CBOS.
Prawo do przeszczepu w Polsce zostało zagwarantowane każdemu obywatelowi, przy spełnieniu szeregu przesłanek medycznych, ale i prawnych (w zależności od rodzaju przeszczepu, np. przeszczep od żywego dawcy).
Choroby przychodzą na każdym etapie życia jak wiemy, dotykają malutkie dzieci, nastolatków, osoby dorosłe czy seniorów.
Brak wiedzy zawsze tworzy strach. Tak powstają też wyobrażenia i domysły, z niewiedzy. Można fantazjować, ale są obszary kiedy to robi się niebezpieczne. Kiedy na fantazji opiera się donację i przeszczepy za którymi stoją normy prawne. Bardzo klarowne.
Piszę tu od zawsze, nikt nie ma obowiązku być dawcą. Nikt nie ma też obowiązku być biorcą. Leczenie to prawo, nie obowiązek (za wyjątkiem małoletnich, czy sądowego przymusu).
Zasady donacji i przeszczepień reguluje w Polsce tzw. ustawa transplantacyjna, link poniżej.
Ostatnio w mediach pojawił się przypadek pacjenta potencjalnego biorcy nerki, którego dawcą może być jego brat osadzony w zakładzie karnym.
Internauci z oburzeniem komentują działania sądu w przedmiotowej sprawie, dodam nie znając akt sprawy ani przepisów prawa karnego wykonawczego.
Wniosku pacjenta też nie znamy – sam altruzim nie jest tutaj wystarczający. Za każdą donacją stoją przesłanki medyczne i prawne.
Umieszczenie w zakładzie karnym nie pozbawia osadzonego prawa do donacji jako żywego dawcy lub pośmiertnego, niemniej z uwzględnieniem szeregu okoliczności realizacja tego prawa może być ograniczona lub też niemożliwa. Sąd może, ale nie musi wyrazić zgody.
Dzisiaj na blogu poruszam problem, o którym piszą mi pacjenci albo ich bliscy. Co jakiś czas otrzymuję wiadomości „nie wiemy co robić”, „nie jesteśmy kwalifikowani do przeszczepu,” „lekarz prowadzący nie rekomenduje przeszczepienia.” Sytuacje takie zdarzają się w stacjach dializ, ale też w ośrodkach transplantacyjnych- nie ma reguły. Nawet jeśli są sporadyczne, to mają miejsce. Pacjent ma prawo wiedzieć co w takiej sytuacji robić.
O kwalifikacji do przeszczepu decydują przesłanki medyczne, ale i prawne. Dziś odniosę się do tych medycznych z perspektywy praw pacjenta.
Nie zawsze każdy pacjent „nadaje się” do przeszczepienia narządu. Tak jak nie każdy z nas nadaje się na dawcę, tak nie każdy zawsze może być biorcą. Spójrzmy z perspektywy przepisów praw pacjenta na odmowę transplantacji. Bo przepisy o zawodzie lekarza też określają kiedy lekarz może odmówić leczenia, ale dziś nie o tym.
Wczoraj 11 listopada, obchodziliśmy Narodowe Święto Niepodległości – 104 lata temu Polska odzyskała suwerenność po 123 latach zaborów.
Na zdjęciu płuca palacza. Materiały własne @prawowtransplantacji.pl
11 listopada 2022 zapisał się też na kartach historii polskiej transplantologii.
Tego dnia w Centralnym Szpitalu Klinicznym MSWiA w Warszawie przeprowadzono pierwszy przeszczep płuc.
Przypomnę, że pierwszego przeszczepiania płuc w Polsce dokonał Prof. Marian Zembala z zabrzańskim zespołem w 1998 roku, był to pierwszy zabieg transplantacji pojedynczego płuca, który był początkiem rozwoju programu przeszczepiania płuc i zalążkiem do powstawania kolejnych ośrodków, które przeszczepiają płuca.
[Pobrano: 32 razy]
