W Ogólnopolskim Dniu Transplantacji, obchodzonym 26 stycznia ukazał się na łamach Onet wywiad ze mną, w którym odnoszę się do zjawiska celebretyzacja medycyny oraz zmagań jakie napotykają pacjenci na różnych etapach hospitalizacji.
Naturalnie, przypominam też jak zostać w Polsce dawcą tkanek, komórek i narządów. Zachęcam do lektury.
Z wielkim smutkiem przyjęłam wiadomość o śmierci
Pani Profesor dr hab. n.med. UJ Hanny Dziatkowiak.
Pani Profesor, znakomita i wybitna postać polskiej medycyny, oddany lekarz endokrynolog, pediatra i diabetolog, nauczyciel akademicki, Ordynator Oddziału Wewnętrznego i Kierownik Poradni Cukrzycowej dla Dzieci w II Klinice Chorób Dzieci Akademii Medycznej w Łodzi w latach 1967-1986, związana z Uniwersytetem Jagiellońskim i Akademią Medyczną w Poznaniu. Znakomity naukowiec o wielu osiągnięciach o których można napisać bardzo dużo.
Miałam zaszczyt znać Panią Profesor jako pogodną i charyzmatyczną kobietę, o wielkiej sile i wrażliwości. Czule wspominam dziś nasze rozmowy i gościnność jakiej mogłam doświadczać w krakowskim domu Państwa Profesorów Hanny i Antoniego Dziatkowiaków. Serdeczność i mądrość spotkań do których zawsze będę wracać. Z wdzięcznością za okazane dobro.
Pani Profesor wraz ze swoim mężem Panem Profesorem Antonim Dziatkowiakiem jest jedną z bohaterek mojej książki Tajemnice Transplantacji, która ukazała się w 2017 roku.
Pani Profesor, raz jeszcze tutaj, dziękuję za wszystko. Pokój Pani duszy.
Szanownemu Panu Profesorowi dr hab. n. med. UJ Antoniemu Dziatkowiakowi oraz najbliższym, wyrazy głębokiego współczucia oraz pamięć w modlitwie.
Aneta Sieradzka
17 grudnia zbliża się nieuchronnie, a raz nim wchodzi w życie Dyrektywa UE o sygnalistach. O tym, że sygnalistą może być każdy medyk, pisałam tutaj.
Brak środków ochrony indywidualnej, mobbing, dyskryminacja ( poniżający sposób zwracania się do współpracowników), nieprawidłowości przy zamówieniach szczepionek, leków, sprzętu medycznego, wyrobów medycznych, przy przetargach, zawieranych umowach, czasu pracy, naruszeniach RODO to tylko niektóre obszary w których aktywni mogą być sygnaliści.
Dyrektyw UE o sygnalistach nakłada na pracodawców liczne obowiązki, m.in. stworzenie publicznych trzech kanałów zgłoszeń nieprawidłowości z których mogą korzystać sygnaliści, opracowanie transparentnych polityk i procedur, regulaminów chroniących sygnalistów, wobec których nie można stosować działań odwetowych z ryzykiem odpowiedzialności karnej, nawet do 3 lat bezwzględnego więzienia.
Pojawia się pytanie…..Pacjent jako sygnalista? Czy pacjent może być sygnalistą w szpitalu? W przychodni?
Tak pacjent może być sygnalistą. Przykładem obszaru, kiedy pacjent może być sygnalistą są np. sytuacje nierównego dostępu do świadczeń zdrowotnych, które pacjent wykaże albo działania o charakterze korupcyjnym, np. przyspieszenie zabiegu poprzedzone skorumpowaniem decyzyjnej osoby, która może pośredniczyć się do niezgodnego z prawem działania.
Przepisy Dyrektywy UE o sygnalistach określają procedurę rozpatrywania zgłoszeń, terminy oraz obowiązki jakie ciążą na placówkach medycznych, prywatnych i publicznych.
O szczegółach, pisałam w mojej książce Ochrona sygnalistów.
Dzielę się z Czytelnikami bloga najczęstszymi pytaniami jakie padały po moim wykładzie Interes publiczny a prawa jednostki-Szczepienia przeciw Covid-19 podczas konferencji RODO w dobie pandemii, zorganizowanej przez jedną z izb lekarskich.
Jakie obowiązki i prawa spoczywają na lekarzach? Jakie prawa i obowiązki ma pacjent? Czy pracodawca może żądać od pracownika informacji o zaszczepieniu się? Odpowiedzi znajdziecie w poniższych wpisach.
Szczepienia w Polsce od lat wzbudzają kontrowersje. Nie inaczej jest ze szczepieniami dobrowolnymi takimi jak przeciw Covid-19 czy przeciw grypie. Co cechuje dobrowolne szczepienia? Ustawodawca umożliwił obywatelom wybór, mają prawo się szczepić i mają takie samo prawo nie szczepić się. Lekarze mogą dobrowolne szczepienia jedynie zalecać.
Pozostając w temacie szczepień, warto znać aktualne orzecznictwo, na szczególną uwagę zasługuje wyrok ETPCz w sprawie czeskiej.
ETPCz w wyroku Wielkiej Izby ETPC z dn. 08.04.2021 r. (Vavřička i inni), który dotyczył obowiązkowych szczepień dzieci. ETPC wskazał, że obowiązek szczepień wiąże się z wykonaniem przymusowego zabiegu medycznego, który stanowi naruszenie integralności cielesnej, chronionej w ramach gwarancji poszanowania życia prywatnego (art. 8 EKPC).
ETPC stwierdził, że nakaz jest dopuszczalny, ponieważ został odpowiednio wprowadzony prawem krajowym oraz służy legitymowanym celom, które dopuszczają ingerencję w prawo do prywatności. A kwestionowany obowiązek ma na celu ochronę zdrowia i ochronę praw i wolności osób (art. 8 ust. 2 EKPC) poprzez zapobieganie chorobom, które niosą duże zagrożenie dla zdrowia. Obowiązkowe szczepienia służą bowiem zarówno ochronie osoby zaszczepionej, jak i tym, które nie mogą się zaszczepić i polegają na ochronie, jaką niesie odporność populacyjna, osiągana przez wysoki poziom wyszczepienia społeczeństwa.
Czy ten wyrok można odnieść na grunt polskich regulacji? Owszem w zakresie szczepień obowiązkowych, nie dotyczy to szczepień dobrowolnych (grypa, Covid-19 i inne).
[Pobrano: 33 razy]
