Aneta Sieradzka

Sieradzka&Partners

Specjalizuje się w prawie nowych technologii, ochronie danych osobowych i prawie medycznym.
[Więcej >>>]

Kościół a transplantacja

Aneta Sieradzka20 grudnia 2020Komentarze (0)

Transplantacja to szereg dylematów, choć w jej definicji legalnej (prawnej) czy medycznej o nich nie przeczytamy. To dylematy natury etycznej, filozoficznej, ale też religijnej. Potencjalny kandydat na dawcę/biorcę również musi się zmierzyć z tym kontekstem transplantacji jakim jest religia, którą wyznaje i praktykuje. Tego dylematu nie mają jedynie ateiści.

Doktryna Kościoła Katolickiego a transplantacje

W nauczaniu Kościoła na skutek ewolucji zasady całościowości (principium totalitatis), którą katolicka etyka medyczna uznaje za punkt odniesienia w dokonywaniu moralnej oceny transplantacji. Przyjęto pogląd zgodny z zasadą całościowości, określającej człowieka jako byt złączony (scalony wewnętrznie), który stanowi o jedności ciała i duszy (corpore et animaunus), pojmując osobę ludzką jako jedność duchowo-cielesną. Doktryna Kościoła Katolickiego dopuszcza przeszczepianie narządów.

Zgodnie z art. 2296 Katechizmu Kościoła Katolickiego, przeszczepianie narządów jest moralnie dopuszczalne jeśli fizyczne i psychiczne ryzyko ponoszone przez dawcę jest proporcjonalne do dobra biorcy,  a przeszczepienie następuje po udzieleniu wyraźnej zgody dawcy lub jego rodziny.

Pomiędzy doktryną Kościoła Katolickiego a ustawą transplantacyjną w zakresie udzielenia zgody na przeszczepienie lub pobranie narządu występuje sprzeczność bo ustawa nie uzależnia pobrania od zapytania rodziny. Rozmowa z rodziną w świetle ustawy ma na celu rzetelną autoryzację pobrania, które nie polega tylko na tym aby sprawdzić czy donator nie zgłosił sprzeciwu do Centralny Rejestr Sprzeciwów ale też na weryfikacji zapisu ustawy który stanowi o pisemnym lub ustnym sprzeciwie wyrażonym za życia. Od tego jak przebiega rozmowa i jaki ma kontekst to zależy już od przygotowania koordynatora transplantacyjnego, który powinien dysponować także wiedzą prawną w tym zakresie.

  • Kongregacja Nauki i Wiary w Instrukcji Donum vitae wskazuje, że wiedza i technika powinny służyć osobie ludzkiej, jej niezbywalnym prawom i jej prawdziwemu i integralnemu dobru (…) wiedza bez sumienia do niczego innego nie może doprowadzać jak tylko do zniszczenia człowieka.

Jakie poglądy głosili papieże w XX i XXI wieku na temat transplantacji? O tym, przeczytacie w kolejnym wpisie na moim blogu. O innych religiach także!

 

Zastanawialiście się ile razy, próbowaliście uzyskać informacje o stanie zdrowia bliskiej osoby dzwoniąc do przychodni czy szpitala? I ile razy usłyszeliście „NIE” bo… RODO, bo nie możemy, bo ochrona danych, nie bo nie – bo nawet nie wiemy dlaczego” a Ty medyku, ile razy odmówiłeś udzielenia informacji przez telefon bo ktoś Cię błędnie nauczył, że nie można? MOŻNA, od zawsze.

Pojawiły się wytyczne Rzecznika Praw Pacjenta i Urzędu Ochrony Danych Osobowych, które powinny pojawić się ze trzy lata wcześniej, ale dobrze, że są dzisiaj – równie potrzebne w dobie teleporad i pandemii.

Wytycznym brakuje sporo do doskonałości, są w nich mini wpadki w postaci odwołania do nieaktualnego katalogu osób bliskich, ale są. Wytyczne wzmacniają ochronę pacjenta. Tym samym nakładają wręcz obowiązek na placówki medyczne aby podnosiły świadomość prawną wśród medyków. Słusznie.

Treść wytycznych TUTAJ :

Realizacja prawa pacjenta do informacji na odległość przez osoby uprawnione 

 

 

Od kilku miesięcy zmagamy się z pandemią, na różnych frontach. Jeszcze do niedawna placówki medyczne zmagały się z RODO, które nadal w wielu podmiotach nie jest właściwie stosowane, co wynika z nieznajomości przepisów. Pandemiczny czas nie zwalnia z myślenia o przyszłości, także tej związanej z nadchodzącą kolejną rewolucją po RODO, dyrektywą o ochronie sygnalistów, którą zaczniemy w Polsce stosować w 2021. Dyrektywa nakłada na placówki medyczne nie tylko szereg obowiązków wdrożeniowych na poziomie szpitala, który objęty jest zakresem dyrektywy, co znajomość swoich praw, obowiązków, ale i odpowiedzialności jako sygnalista. Ważne to o tyle bo związane z sankcjami finansowymi.

Sygnalistą może być każdy pracownik szpitala, lekarz, pielęgniarka, pracownik administracyjny, każdy medyk. 

Książka. W 2021 r., ukaże się książką przy mojej współredakcji, pt. Ochrona sygnalistów. To pierwsza pozycja na rynku, która kompleksowo omawia zakres podmiotowy i przedmiotowy dyrektywy o ochronie sygnalistów, poparta licznymi przykładami, z sektora publicznego i prywatnego.

Webinar. 11 grudnia br., prowadzę dwugodzinny webinar  online pt. Sygnaliści w medycynie, podczas którego przybliżę medykom, co warto a nawet trzeba wiedzieć o sygnalistach pracujących w ochronie zdrowia. Na webinar można zapisać się pod adresem: szkolenia@anetasieradzka.pl

Dyrektywa o sygnalistach w sprawie osób zgłaszających naruszenia ma służyć nie tylko wykrywaniu nadużyć na szkodę Unii oraz funduszy unijnych, ale także prewencji. Choć regulacje o ujawnianiu informacji o nadużyciach w interesie publicznym obowiązują w wielu państwach Europy – Wielka Brytania, Holandia, Słowacja, Węgry to w Polsce przed nami kolejne wyzwanie, wdrożyć i stosować dyrektywę.

Orzecznictwo. W sprawie Brigitte Heinisch p-ko Niemcy (wyrok ETPC z 21 lipca 2011 r., skarga nr 28274/08), pielęgniarka sygnalizowała kierownictwu swojego pracodawcy (zakład opieki zdrowotnej) podejrzenie zagrożenia dla życia i zdrowia pacjentów, zwracając się z prośbą o usunięcie określonych nieprawidłowości w zarządzeniu zakładem, a wobec braku jakiekolwiek reakcji ze strony pracodawcy, zawiadomiła organy ścigania. Śledztwo jednak umorzono, a skarżąca następnie została zwolniona z pracy za działanie na szkodę pracodawcy. Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał natomiast – mając na uwadze znaczenie prawa do wolności wypowiedzi w sprawach interesu ogólnego, prawa pracowników do zgłaszania nielegalnych zachowań i wykroczeń w miejscu pracy, obowiązków i odpowiedzialności pracowników wobec pracodawców oraz prawa pracodawców do zarządzania swoim personelem – że ingerencja w prawo skarżącej do wolności wypowiedzi, w szczególności w jej prawo do przekazywania informacji, nie była niezbędna w społeczeństwie demokratycznym, do której to przesłanki odwołuje się art. 10 ust. 2 EKPC (pkt 93). Odmawiając zaś skarżącej uznania jej racji przed krajowym sądem pracy, nie zapewniono właściwej równowagi między potrzebą ochrony dobrego imienia i praw pracodawcy z jednej strony, a potrzebą ochrony prawa skarżącej do wolności wypowiedzi z drugiej strony (pkt 94).

RODO-COVID

Aneta Sieradzka17 listopada 2020Komentarze (0)

Dokumentacja RODO w placówkach medycznych to jeden z moich bestsellerów, który ukazał się w 2019 r.

Książka, do której przedmowę napisał Europejski Inspektor Ochrony Danych- dr Wojciech Wiewiórowski. Książka, która spotkała się z tak ogromnym zainteresowaniem i uznaniem Czytelników, która wciąż jest pomocna i przydatna to chciałam poinformować, że w 2021 roku, ukaże się jej druga edycja, rozszerzona o nowych autorów oraz nowe zagadnienia, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki tzw. kowidowych przepisów.

Zależy mi aby ponownie sprostać oczekiwaniom Czytelników, z którymi w tej książce sama podzielę się sprawami z którymi przyszło się zmierzyć przed Urzędem Ochrony Danych Osobowych, z sukcesami. W książce uwzględnione zostanie najnowsze orzecznictwo, zalecenia i rekomendacje Europejskiej Rady Ochrony Danych czy kierunki wyznaczane przez doktrynę. Aby w pełni zrozumieć istotę jaką jest ochrona danych medycznych z perspektywy licznych wymagań stawianych placówkom medycznym oraz samym medykom, warto znać pierwsze wydanie Dokumentacji RODO w placówkach medycznych aby móc sprawnie skorzystać z wersji rozszerzonej i zaawansowanej dawki wiedzy zawartej w nowej edycji książki.

Nie mogę się doczekać kiedy zaprezentuję tutaj nową okładkę książki, która dzięki Czytelnikom zostanie kolejnym bestsellerem 2021! Mam nadzieję, że jednym z wielu:)

Dawca osocza

Aneta Sieradzka15 listopada 2020Komentarze (0)

Donacja to nie tylko narządy i pośmiertne pobrania. Donacja to przede wszystkim Życie: pobrania od żywych, nie tylko narządów, ale też tkanek czy komórek. Donacja krwi.  Zwłaszcza teraz, w dobie pandemii i wielkim potrzebom wielu ciężko chorych oczekujących w szpitalach na osocze od osób, które pokonały koronawirusa i spełniają warunki aby być dawcą. Bo dawcą nie może być każdy.

Jednorazowe oddanie osocza, może uratować życie TRZEM osobom.

Jeżeli:

  1. Przebyłeś chorobę COVID-19, posiadasz dwukrotnie ujemny wynik testu w kierunku SARS-CoV-2 pobrany w odstępie co najmniej 24 godzin (wymaz z nosogardzieli).
  2. Ważysz nie mniej niż 50 kg.
  3. Jesteś mężczyzną.
  4. Jesteś osobą pełnoletnią, a nie przekroczyłeś 65-ego roku życia.
  5. Pragniesz pomóc drugiemu człowiekowi.

Zadzwoń pod nr telefonu +48 515 633 105  w godz. 10.00-18.00 lub napisz maila na adres COVID19OSOCZE@gmail.com

  • Miejsce pobierana osocza znajduje się w Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa(CKiK) CSK MSWiA ul. Wołoska 137 Warszawa. Proces separacji osocza odbywa się w strefie bezpiecznej i prowadzi do niej osobne wejście ( Droga do RKiK MSWiA).
  • Każdy krwiodawca może uzyskać bezpłatnie wyniki swoich badań laboratoryjnych (oznaczenie grupy krwi, morfologia, badania wirusologiczne).
  • Dzień oddawania osocza jest wolny od nauki, pracy! (nieobecność usprawiedliwiona). Należy tylko pamiętać o zabraniu odpowiedniego zaświadczenia.

Prosimy o niezgłaszanie się pacjentów, którzy podejrzewali u siebie bądź swoich bliskich infekcję COVID-19, a nie mielii jej potwierdzonej dodatnim wynikiem wymazu z nosogardzieli. Obecnie nie jest możliwe pobranie krwi celem oznaczenia miana przeciwciał wśród pacjentów, którzy podejrzewali u siebie infekcję wirusem SARS-CoV-2.

źródło: CSKMSWiA 

Na stronie OSOCZE.ORG można wypełnić anonimową ankietę i sprawdzić czy możesz zostać dawcą.