Z radością wspomnę w tym miejscu, że Pan Profesor Krzysztof Zieniewicz jest jednym z bohaterów mojej książki, w której głos zabrało ponad 30 wybitnych lekarzy, ale też pielęgniarki- koordynatorzy transplantacyjni.
Dla uczestników Kongresu, przygotowaliśmy niespodziankę, miejsce dedykowane książce. Na miejscu będzie można zakupić książkę, jak również usiąść na chwilę, zrobić pamiątkowe zdjęcie z naszymi bohaterami czy podzielić się emocjami bo książka od razu trafi na tak duże wydarzenie, jakim jest kongres, który zgromadzi kilkuset uczestników ze świata medycyny transplantacyjnej. Za wsparcie dziękuję firmom: Via Medica oraz Chiesi Farmaceutici.
Wielu Czytelników bloga już teraz zastanawia się jak to się stało, że wybrałam właśnie tych lekarzy a nie innych, te pielęgniarki, a nie inne, przecież każdego dnia tak wielu z Was, od lat podejmuje wysiłki będąc uczestnikami procesów przeszczepiania.
Zapewniam, że na wszystkie nurtujące pytania, znajdziecie odpowiedź w naszej książce Tajemnice transplantacji, naszej bo bez tego nieocenionego wsparcia transplantologów ta książka by nie powstała. Waszych szefów, kolegów czy ulubionych lekarzy.
W książce poświęciłam stronę – tylko i aż, w której skierowałam szczególne podziękowania do tych, którzy inspirowali, podpowiadali i pomagali. Podziękowałam tym, którym szczególnie jestem wdzięczna i między wierszami innym aby zostawić fragment tajemnicy do drugiej części…transplantacyjnej przygody.
Przedmowę napisał Pan Profesor Roman Danielewicz. Ja napisałam wstęp, w którym piszę m.in. o tym jak ważne miejsce w systemie ochrony zdrowia zajmuje medycyna transplantacyjna. Jak ważne są ramy prawne, procedury i zasada transparentności na każdym etapie transplantacji.
Jestem przekonana, że książka wzbudzi w Was emocje. Jakie? Pewnie wszystkie:) Ale najważniejszy cel został osiągnięty – dołożyliśmy cegiełkę, która przyczynia się do budowania świadomości w zakresie donacji i transplantacji w Polsce.
A mi na długo zapadnie w pamięci zdanie, kiedy oddałam tekst do wydawnictwa… „jak to zrobiłaś, ze oni opowiedzieli ci aż tyle!” Tylko się uśmiechnęłam, jak zawsze.
