Jak podaje dziennik Rzeczpospolita (dane Poltransplantu) 1,5 tys. osób czeka w Polsce po kilkanaście miesięcy na przeszczep narządu. Najwięcej, bo aż 880, potrzebuje nerki.
Dlaczego?
Jak podkreślają transplantolodzy, winne są temu wyłącznie przepisy ustawy transplantacyjnej, która nie reguluje formy dawstwa anonimowego. Na czym ono polega?
Dawstwo anonimowe jest dobrze rozpowszechnione np. w USA gdzie funkcjonują banki dawców i można oddać nerkę osobie niespokrewnionej.
W świetle obowiązującej ustawy transplantacyjnej można oddać narząd na rzecz bliskiego krewnego w linii prostej, rodzeństwa czy małżonka lub też istnieje druga możliwość, oddania narządu innej osobie jeśli przemawiają za tym szczególne względy osobiste, ale tutaj wymagana jest zgoda sądu.
Inna osoba, czyli kto? Może to być np. dalsi krewni, np. kuzynostwo, konkubentów czy także osób pozostających w związkach partnerskich (jak wiadomo, kwestia związków partnerskich w Polsce nadal pozostaje nie uregulowana). Istnienie szczególnych względów osobistych należy wykazać, że mają one miejsce – można tutaj wskazać na relację zażyłej przyjaźni lub też relacje intymne łączące potencjalnego dawce i biorcę ( kwestia dyskusyjna), chociaż w mojej ocenie zachodzą tutaj przesłanki szczególnych względów osobistych.
Co sądzi o proponowanych zmianach w prawie Szef Poltransplantu oraz Ministerstwo Zdrowia?
Polecam artykuł w dzienniku Rzeczpospolita wraz z moim komentarzem. Miłej lektury.
Każdego roku Grupa web.lex na której platformie znajduje się mój blog, tworzy rankingi najbardziej popularnych artykułów na blogach prawniczych, aby pokazać,te które cieszą się największym zainteresowaniem wśród Czytelników.
Przyznam, że z zainteresowaniem przeglądałam tę listę na której znalazłam na wysokiej (!) pozycji artykuł z mojego bloga. Z dotychczasowych moich wpisów największym zainteresowaniem cieszy się wpis na temat „ Dlaczego i kiedy lekarz nie potrzebuje zgody rodziny zmarłego.” W którym wskazałam na konstrukcję zgody domniemanej… w praktyce, o której z pewnością będę jeszcze pisać.
A tymczasem….
„Ochrona danych osobowych dawcy i biorcy”, omówienie tych zagadnień za kilka chwil już na blogu wraz z komentarzem Pani Aleksandry Tomaszek, koordynatorem transplantacyjnym z Kliniki Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus WUM przy ul. Nowogrodzkiej 59 w Warszawie.
„Współpraca lekarzy i prawników staje się niezbędna” powiedział Rektor Śląskiego Uniwersytetu Medycznego Profesor dr hab. n. med.Przemysław Jałowiecki podczas II Śląskiej Konferencji Medyczno-Prawnej, która odbyła się w miniony piątek w Katowicach.
Pamiętam wiele dyskusji sprzed roku, gdzie podczas pierwszej edycji Śląskiej Konferencji Medyczno – Prawnej m.in., z udziałem Profesora Adama Maciejewskiego, który z wielkim zainteresowaniem słuchaczy omówił proces przeszczepu twarzy (wówczas bardzo medialnego i nowatorskiego zabiegu).
Już wtedy mocno podkreślano potrzebę współpracy pomiędzy prężnie rozwijającą się medycyną oraz prawem, które powinno nadążać za medycyną.
Dzisiaj, mogę powiedzieć, że coraz bardziej widoczne jest to,jak środowiska lekarskie (pielęgniarskie) chętnie współpracują z prawnikami.
Jednym z wielu przykładów współpracy na płaszczyźnie prawno-medycznej jest współpraca PRAWO w TRANSPLANTACJI.pl z czasopismem i portalem PrzypadkiMedyczne.pl i MedForMe.pl Ogólnopolskim Forum Studentów Medycyny i Lekarzy – prowadzonym przez lekarzy i dla lekarzy.
PRAWO w TRANSPLANTACJI.pl rośnie w siłę! 🙂
To dla Was.
Partnerów bloga przybywa… a dzisiaj z naukową radością pragnę ogłosić, że Fundacja Kobiety Nauki, której główną ideą jest stworzenie Polskiej Sieci Kobiet Nauki dołączyła do grona Partnerów PRAWO w TRANSPLANTACJI.pl
Kobiety Nauki realizują projekt Kobiety – Ekspertki którego celem jest stworzenie bazy ekspertek (naukowczyń, specjalistek, praktyczek), wszelkich dziedzin, dla świata mediów, trzeciego sektora oraz władz publicznych. Jest to odpowiedź na dominację męskich ekspertów, ale przede wszystkim promocja naukowej i fachowej wiedzy oraz doświadczenia Polek.
W bazie Ekspertki.org znajdziecie również mój profil:
http://ekspertki.org/ekspertki/aneta-sieradzka/
W ostatnich dniach zarówno polskie jak i zagraniczne media obiegła historia malutkiego Teddy’ego z Wielkiej Brytanii, który żył tylko 100 minut i został dawcą organów. Tym samym uratował życie innego, człowieka.
Noworodek dawcą? To jest możliwe.
Bohater Teddy jak nazywają go media, niewątpliwie nim jest. Bohaterami przede wszystkim są Jego Rodzice, którzy wyrazili zgodę na oddanie organów dziecka do celów transplantacyjnych. Bez ich zgody pobranie narządów od dziecka nie byłoby możliwe.
W przypadku dawstwa narządów przez osoby małoletnie, w tym np. niemowlaki regulacje większości państw europejskich są zbliżone i wymagana jest zgoda opiekunów prawnych dziecka.
Dla przykładu… zarówno w belgijskiej ustawie transplantacyjnej z 1986 r. czy angielskiej z 1989r., za pobranie narządów lub tkanek od osoby poniżej 18 roku życia bez zgody opiekunów prawnych grozi odpowiedzialność karna.
Polska ustawa transplantacyjna także uzależnia pobranie narządów od osoby małoletniej od zgody obojga rodziców lub opiekuna/ów prawnego. Ustawa transplantacyjna nie określa wieku dziecka od którego można pobrać organy. Pomimo, iż na świecie praktyka pobierania organów od dzieci i niemowląt w tym płodów ludzkich ( o aspektach prawnych płodów ludzkich jako dawców będzie kolejny wpis, na przykładzie USA) jest rozpowszechniona, tak w Polsce, pobieranie narządów od dzieci jest rzadką praktyką.
Szkoda, bo wśród oczekujących na przeszczep są też dzieci…
